Beste lezer,

Ik was deze week aan het horizon-scannen doorheen Europa, op zoek naar markten waar de economische cijfers en de beursprestaties opvallend uit elkaar lopen. Ik had er ongetwijfeld nog meer kunnen vinden, maar twee voorbeelden sprongen er meteen uit.

Frankrijk is er zo een. Volgens de vooruitzichten van de Banque de France, de Europese Commissie en INSEE blijft het binnenlandse economische klimaat er zwak. De Franse economie kromp in het eerste kwartaal van 2026 met 0,1% tegenover het vorige kwartaal, en voor het volledige jaar wordt slechts een groei van zo’n 0,5 tot 0,7% verwacht. Ook budgettair is het beeld weinig rooskleurig. Het begrotingstekort zou in 2026 rond de 5,1% van het bbp blijven hangen, terwijl de overheidsschuld verder oploopt, van 115,6% van het bbp in 2025 naar zo’n 120% tegen 2027. De regering verwacht het tekort pas tegen 2029 opnieuw onder de Europese grens van 3% te krijgen.

De Franse beurs vertelt echter een heel ander verhaal. Ruwweg twee derde, of meer, van de omzet van CAC 40-bedrijven komt van buiten Frankrijk. De index bevat wereldspelers uit heel uiteenlopende sectoren: luxegoederen zoals LVMH en L’Oréal, energie via TotalEnergies, luchtvaart met Airbus, en tal van andere internationale namen. Een ETF kopen die de CAC 40 volgt, is dus niet noodzakelijk een gok op de Franse binnenlandse economie. U krijgt vooral exposure naar een verzameling wereldwijde bedrijven die toevallig hun hoofdzetel of notering in Frankrijk hebben. Dat verklaart mee waarom de prestaties van de Franse economie en die van de CAC 40 zo ver uit elkaar kunnen liggen.

Laat me de discussie nu wat dichter bij huis brengen. In Ierland zijn drie prominente beursgenoteerde bedrijven op weg naar een overname en een mogelijke schrapping van de beurs: DCC Energy, Irish Continental Group en PTSB. Ik zou u met plezier over alle drie in detail kunnen vertellen, want ik volg ze al langer op de voet (en heb zelf aandelen in twee ervan), maar dat voegt niets toe aan mijn punt. Al jaren rijzen er existentiële vragen over de Ierse beurs. Hebben we die eigenlijk nog wel nodig? We zouden dit verder kunnen doortrekken en, zoals in mijn recente stuk over Bending Spoons, kritisch kunnen kijken naar de beperkte diepte van Europese markten in het algemeen. Maar terwijl ik moeiteloos veel bewijs kan vinden van een sterke, groeiende Ierse economie, is er een schrijnend tekort aan bedrijven die naar de beurs willen om particuliere beleggers te laten meeprofiteren van hun groei en dividenden.

Mensen zoals ik zeggen dan vaak: sluit de ruis buiten, en focus op wat er echt toe doet. Ik ben zelf gefascineerd door markten, door het economische en financiële nieuws dat beslissingen stuurt in bestuurskamers en overheidsdepartementen, en door de verklaringen van onze wereldwijde beleidsmakers, inclusief die van Kevin Warsh deze week op de vergadering van de Amerikaanse Federal Reserve.

Toch is er een belangrijk verschil tussen goed geïnformeerd zijn en effectief beleggen. Mijn internetbrowser opent misschien automatisch op FT.com, maar de informatie waarmee ik echt praktische beleggingsbeslissingen neem, vind ik elders, namelijk in de Stock Viewer van VectorVest Europe.

Toen ik de Stock Viewer bijvoorbeeld op 27 juli 2026 opende, bevestigde die opnieuw mijn eerdere beslissing om aandelen Unipol Assicurazioni (UNI.MI) aan te kopen. Zoals ik ook al in eerdere stukken schreef, moedigt VectorVest Europe mij aan om verder te kijken dan mijn eigen thuismarkt en home bias te vermijden. Een Italiaans aandeel kan op objectieve maatstaven zoals VST hoger scoren dan de beschikbare Ierse alternatieven. Meer cynische lezers zullen zich misschien afvragen waar die Ierse aandelen dan wel zijn. Die vraag brengt ons meteen terug bij het eerdere punt: het aantal bedrijven op de Ierse beurs blijft maar afnemen.

Zoals het gezegde van het bedrijf luidt: check VectorVest, voor u belegt!