In Las Vegas liet Steve Chappell een bijzonder puntige zin vallen die wat ons betreft een uitgebreidere bespreking verdient:
“Een goede stop-loss redt een slecht aandeel niet.”
Stop-losses zijn nuttig, maar ze zijn geen wondermiddel. Goed gebruikt helpen ze om verliezen te beperken en discipline af te dwingen bij een verkoopbeslissing. Slecht gebruikt geven ze een vals gevoel van veiligheid rond een positie die u nooit had mogen innemen.
Een zwak aandeel met zwakke fundamentals, slechte timing of beperkte kwaliteit wordt geen goede belegging omdat u er een stop aan koppelt. De stop kan de omvang van de vergissing beperken, maar hij verbetert de onderliggende beslissing niet. Daarom blijft de keuze van het aandeel belangrijker dan het beschermingsmechanisme eromheen.
Dat onderscheid is belangrijk, want sommige beleggers gebruiken een stop-loss als vervanging voor analyse. Ze kopen speculatieve of kwalitatief zwakke aandelen in de veronderstelling dat het risico achteraf wel bijgestuurd kan worden.
Risicobeheer hoort bovenop kwaliteit te komen, niet in de plaats ervan. Het betere vertrekpunt is zoeken naar sterkere bedrijven, betere setups en geloofwaardiger opwaarts potentieel. Een stop-loss kan een goede beslissing helpen beschermen. Een slechte kan hij niet redden.
Neem hier dus twee dingen uit mee. Ten eerste: “wat bezit ik, waarom en wanneer verkoop ik het?” is iets wat u voor elk aandeel moet kunnen beantwoorden.
Een voorbeeld: Greencoat Renewables op de Ierse beurs (GRP.IR). Wie dit aandeel koopt, doet dat in de eerste plaats voor het dividendrendement. Dat bedraagt 9,09%, wat opvallend hoog is. De koers heeft weinig gedaan en de winst zakte eerst weg voor ze weer herstelde. Normaal gezien zoeken we bedrijven met een veel hogere RS, CI, GRT enzovoort. Maar een belegger die weet wat hij bezit, kan hier tevreden blijven zitten, zolang het dividend boven 9% blijft ten opzichte van zijn oorspronkelijke aankoopprijs.

Zo iemand rekent niet op een stop-loss om uit een aandeel te stappen waar een groot risico op koersverlies zit.
Het tweede punt is dit: kies uw stop-loss met zorg.
Bij VectorVest luidt het zo: “Stop is een indicator voor het moment waarop u een positie verkoopt. GRP.IR heeft een Stop van €0,74 per aandeel. De Stop van een aandeel wordt berekend op basis van een voortschrijdend gemiddelde van de slotkoersen over 13 weken en wordt verfijnd aan de hand van de fundamentals van het aandeel.” Dit vindt u voor elk aandeel in de database: klik met de rechtermuisknop op een aandeel in de Stock Viewer en kies “View Full Stock Analysis Report”.
Voor deze belegger mag de Stop iets lager liggen, omdat het dividendrendement van 9% op de aankoopprijs behouden moet blijven. Er is hier nog geen winst in de vorm van koerswinst, maar het totaalrendement oogt veel veelbelovender als u bijna twee jaar aan 9% inkomen meetelt. Een ratchet stop past hier dan ook niet, en een procentuele stop evenmin.
Samengevat: de stop-loss hoort bijkomstig te zijn en niet het zware werk te doen. Weet wat u bezit, waarom u het bezit en wanneer u het gaat verkopen.